Η αυχενική μυελοπάθεια είναι η εκφυλιστική βλάβη του νωτιαίου μυελού της αυχενικής μοίρας από πίεση ή κάκωση.

Ο ασθενής συχνά φτάνει στον ιατρό παραπονούμενος για αστάθεια (βάδισμα μεθυσμένου), αδυναμία κάτω άκρων και απώλεια των λεπτών κινήσεων των χεριών με ή χωρίς πόνο στα άνω ή κάτω άκρα και υπαισθησία. Η πάθηση διάγει τέσσερα βασικά στάδια όπου στο πρώτο υπάρχουν μόνο ήπιες εκδηλώσεις ενώ στο τελευταίο ο άρρωστος είναι καθηλωμένος στο καροτσάκι. Επειδή η χειρουργική θεραπεία μπορεί αν είναι ΕΓΚΑΙΡΗ να δώσει καλά αποτελέσματα (συνήθως επάνοδο σε ένα στάδιο πριν από αυτό που βρίσκεται προεγχερητικά ο ασθενής ) είναι σημαντικό να παρεμβαίνουμε γρήγορα. Συνήθως γίνεται πρόσθια αποσυμπίεση με αφαίρεση του μεσοσπονδύλιου δίσκου μόνο ή και του σώματος του σπονδύλου  (σε μεγάλες βλάβες πολλών επιπέδων ) ή και οπίσθια σε εκτεταμένες βλάβες πάνω από τρία επίπεδα χωρίς κυφωτική παραμόρφωση της αυχενικής μοίρας . Κατά την επέμβαση παρακολουθείται η λειτουργικότητα του μυελού με την βοήθεια σωματοαισθητικών δυναμικών για πρόσθετη ασφάλεια . Ο ασθενής εξέρχεται σε δύο τρεις ημέρες και φοράει, όταν περπατάει μόνο , μαλακό κολάρο για ένα εώς ενάμιση μήνα.
Οι ασθενείς που δεν χειρουργούνται  στην συντριπτική τους πλειοψηφία σιγά σιγά χάνουν σε κινητικότητα εώς την πλήρη παράλυση χωρίς επιστροφή. Λόγω της άτυπης εικόνας που μπερδέυει και  γιατρούς η επίσκεψη σε χειρουργό σπονδυλικής στήλης μπορεί να αποβεί σωτήρια.

ΤΣΑΓΚΑΛΗΣ Β. ΑΝΤΩΝΙΟΣ
Χειρουργός Ορθοπαιδικός
Διευθυντής ορθοπαιδικής κλινικής